wypłowiała

Prezydenckie "Bliźniaki"

Stołeczny (Zamek Królewski) C.D.

Szklana Fantazja

Stołeczny (Zamek Królewski)

Zamek Królewski w Warszawie to barokowo-klasycystyczna budowla przy placu Zamkowym. Jego początkiem było wybudowanie w 1350 roku murowanej Wieży Wielkiej (dzisiejsza Wieża Grodzka). Następnie w wyniku rozbudowy obiektu - powstał piętrowy, murowany gotycki zamek, zwany Dworem Większym - zmienił on status na Dwór Książęcy (XV w.)a następnie na rezydencją królewską (XVI w).
Następnie w XVI wieku zamek przebudowywał Zygmunt August, a za panowania Zygmunta III Wazy w XVII wieku, zyskał on formę zamkniętego pięcioboku, tracąc swe funkcje obronne na rzecz publicznych. Był wtedy centrum administracyjnym i kulturalnym kraju. Wtedy też powstała Nowa Wieża Królewska (Zygmuntowska) o wysokości 60 metrów, ze znajdującym się zegarem w szczycie.
Potop szwedzki przyniósł dużą dewastację obiektu i kradzież jego bogactw. Odbudowę rozpoczęto już w 1657 roku, pod okiem włoskiego architekta, jednak brak funduszy wymusił ograniczenie prac tylko do usunięcia zniszczeń. Pomimo dalszych trudności finansowych, na początku XVIII wieku powstał kolejny projekt przebudowy zamku, jednak w wyniku działań wojennych ponownie został zdewastowany przez wojska szwedzkie i rosyjskie.
Czas świetności zamku przypadł na II połowę XVIII wieku, za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, który zatrudnił wielu zagranicznych artystów do prac przy przebudowie. Powstały wtedy 2 apartamenty: Wielki i Królewski oraz Sale: Rycerską, Marmurową i Balową.
Czas zaborów przyniósł kolejną już dewastację obiektu. Prace restauracyjne podjęto po I wojnie światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości. OD 1926 roku Zamek Królewski pełnił rolę rezydencji polskiego prezydenta.
W 1939 roku Zamek został zbombardowany przez Niemców, a następnie planowo rozkradziony z niemal wszystkich dzieł sztuki. Powstanie Warszawskie w 1944 roku przypieczętowało smutny los Zamku, który został wysadzony.
Z uwagi na oszczędności i inne plany komunistycznej władzy, właściwe prace restauracyjne zaczęły się dopiero w 1971 roku, a w całości finansowane były ze składek społecznych. Odbudowa w stanie surowym i prace wykończeniowe zakończyły się w 1988 roku. Za to już w roku 1980 Zamek Królewski został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

P(e)KiN (Pałac Kultury i Nauki)

Rozpoczęcie budowy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, datowane jest na maj roku 1952, a koniec na trzy lata później. PKiN powstał z kamienia i piaskowca, a jego architektem był Lew Rudniew, a jego pomysłodawcą Józef Stalin. Wysokość obiektu do wierzchołka iglicy wynosi 230,68 m, a bez niej: 167,68 m, ma 42 piętra i 3288 pomieszczeń. Był to pierwszy w Polsce wysokościowy wieżowiec, wyznaczający późniejsze trendy w budownictwie.
W 1956 roku rozpoczęła się czarna seria samobójczych skoków z tarasu na 30 piętrze (na wysokości 114m)-po tych wydarzeniach zamontowano w tym miejscu kraty.
Obecnie w PKiN ma siedzibę kilkadziesiąt instytucji (m.in. PAN), cztery teatry, multipleks, basen oraz Sala Kongresowa - największa w Polsce sala konferencyjno-widowiskowa na 3000 osób.