Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim to zachwycająca swym wyglądem neogotycka budowla stylizowana na zamek. Jedno z najwybitniejszych dzieł niemieckiego architekta Karla F. Schinkl'a: obiekt czterokondygnacyjny, z również czterema basztami narożnymi (mają po 50m). Fundatorką powstania pałacu była znana na tych ziemiach holenderska królewna Marianna Orańska.
Kamień węgielny pod budowę tego romantycznego pałacu położono 15.10.1838 roku, roboty trwały nadal po śmierci Schinkl'a w 1841 roku, jednak zostały wstrzymane w 1846 roku, kiedy królewna rozwiodła się ze swoim mężem w atmosferze skandalu obyczajowego.
Budowę wznowiono 7 lat później, a koniec prac nastąpił w 1873 roku. W międzyczasie powstał również piękny i okazały park z okazałym systemem fontann i wodospadów. Podobno z niektórych fontann woda tryskała na wysokość trzydziestu trzech metrów. Na tyłach pałacu znajdował się amfiteatr, na którym grała orkiestra.
W rękach rodziny Hohenzollernów pałac doczekał II wojny światowej, a po jej zakończeniu dostał się w ręce Rosjan. To zapoczątkowało czas jego grabieży (część zagrabionych marmurów zdobi 'salę Kongresową PKiN w Warszawie), zakończonych w 1946 podpaleniem zamku, który płonął ponoć przez 2 tygodnie. Ostrzał karabinów maszynowych uniemożliwił mieszkańcom gaszenie pożaru...
W 1983 roku dzierżawcą pałacu został W.Sobiech, który podjął się remontu obiektu z przeznaczeniem na Dom Spokojnej Starości dla Polonii z całego świata. Niestety niedawno (rok 2011) pan Sobiech zmarł i dalsze prace stanęły pod znakiem zapytania. W obecnej chwili zwiedzanie pałacu wewnątrz jest niemożliwe.
Kamień węgielny pod budowę tego romantycznego pałacu położono 15.10.1838 roku, roboty trwały nadal po śmierci Schinkl'a w 1841 roku, jednak zostały wstrzymane w 1846 roku, kiedy królewna rozwiodła się ze swoim mężem w atmosferze skandalu obyczajowego.
Budowę wznowiono 7 lat później, a koniec prac nastąpił w 1873 roku. W międzyczasie powstał również piękny i okazały park z okazałym systemem fontann i wodospadów. Podobno z niektórych fontann woda tryskała na wysokość trzydziestu trzech metrów. Na tyłach pałacu znajdował się amfiteatr, na którym grała orkiestra.
W rękach rodziny Hohenzollernów pałac doczekał II wojny światowej, a po jej zakończeniu dostał się w ręce Rosjan. To zapoczątkowało czas jego grabieży (część zagrabionych marmurów zdobi 'salę Kongresową PKiN w Warszawie), zakończonych w 1946 podpaleniem zamku, który płonął ponoć przez 2 tygodnie. Ostrzał karabinów maszynowych uniemożliwił mieszkańcom gaszenie pożaru...
W 1983 roku dzierżawcą pałacu został W.Sobiech, który podjął się remontu obiektu z przeznaczeniem na Dom Spokojnej Starości dla Polonii z całego świata. Niestety niedawno (rok 2011) pan Sobiech zmarł i dalsze prace stanęły pod znakiem zapytania. W obecnej chwili zwiedzanie pałacu wewnątrz jest niemożliwe.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz